Հիշատակի օրվանից անմիջապես հետո Նիկոլ Փաշինյանի կողմից կազմակերպված խորոված փարթին, որը նպատակ ունի հանրությանը միավորելու, ցավոք, դարձել է իմ թոշակային ճակատագրի ցավալի արտացոլումը։ Ես, որպես թոշակառու, այս միջոցառմանը ներկա էի, սակայն հիասթափությունից զերծ չպահվեցի։
Երբ լրագրողները հարցրին, թե արդյոք վարչապետի կողմից բարձրացված թոշակը թույլ է տալիս ինձ ապրելու նորմալ պայմաններում, ես պատասխանեցի, որ ոչ։ Իմ 46 հազար դրամ թոշակը, որից պետք է ծածկեմ կոմունալ վճարումները, սնունդը և մյուս անհրաժեշտ ծախսերը, չի թողնում ոչ մի ավելորդ գումար։
Իմ 5 թոռներից մեկը՝ 2,5 տարեկանը, պահանջում է անընդհատ դեղորայք, որի յուրաքանչյուր դեղը գնում է 3-4 հազար դրամ։ Թոքաբորբով տառապող իմ երեք թոռները սոցիալական փաթեթից դեղ չեն ստանում, ինչը, ըստ պաշտոնական հայտարարությունների, պետք է լինի։ Սա ոչ թե բարելավում է, այլ խորացնում է մեր դժվարին իրավիճակը։
Երբ խոսքը հասավ վարչապետի առաջարկած «ճամփորդության» մասին, որը նա թոշակառուին առաջարկում է 900 դրամով իրականացնել, ես նեղսրտեցի։ Ինչպե՞ս կարող եմ 46 հազար դրամի թոշակով ինձ թույլ տալու ճամփորդել, երբ պետք է ծածկեմ գազի, լույսի, ջրի և աղբի վճարումները։ Եթե մսի գինը հասել է 4000 դրամի, թոշակառուն կարո՞ղ է թույլ տալու սնունդ գնել։ Առաջին անգամներին մենք կարագ էինք ուտում, իսկ հիմա՝ մարգարին, ձեթը և ջուրը նույնիսկ թանկ են դարձել։
Ես փորձեցի օգտվել խորոված-փարթիի առաջարկվող սննդամթերքից, սակայն նույնիսկ այն հասարակ սասինսկին, որի գինը 1500 դրամ էր, չկարողացա գնել։ Շատ հիասթափված եմ, որովհետև տեսնում եմ, թե քանի մարդ կա, որի օրվա հացի համար պայքարում է։ Այս իրադարձությունը դարձավ իմ ցավի և հիասթափության հայտնիչը։
