Իր պաշտոնավարման ընթացքում կատարած աշխատանքները՝ ասֆալտը և բորդյուրը, հրազդանցիներին ներկայացնելու համար քաղաքապետ Սևակ Միքայելյանը ամեն օր շրջում է քաղաքի տարբեր թաղամասերով՝ ՔՊ-ի համար ձայն խնդրելով։ Նրա ելույթներում հաճախ հնչում է «խաղաղություն» բառը, որը, նրա խոսքով, ՔՊ-ն է բերել։
Հանդիպումների ժամանակ քաղաքապետը խոսում է Փաշինյանի կողմից խոստացված խաղաղության մասին և կոչ է անում հրազդանցիներին ապրիլի 16-ին ձայն տալ ՔՊ-ին։ Նա ընդդիմադիրներին ներկայացնում է որպես նախկին իշխանության կցորդներ, որոնք փորձում են վերակենդանանալ։
«Ընդդիմադիրները նախկին իշխանության կցորդներն են, փորձում են վերակենդանանալ։ Քննադատում են մեզ, որ մենք դպրոց ենք կառուցում, մանկապարտեզ ենք կառուցում, ճանապարհներ ենք կառուցում՝ քննադատում են, բանակը ժամանակակից զինտեխնիկայով ապահովված է՝ քննադատում են, ու խոստումներ են տալիս։ Իրենց գերնպատակն է Հայաստանը դարձնել՝ գուբերնիա ու խոսում են հայրենասիրությունից։ Այսօր բանակը նոր զինտեխնիկայով է համալրվում, մեր զինվորները դիրքերում ավելի անվտանգ են»,- նշում է Սևակ Միքայելյանը։
Այս տեքստը, թեև տարբեր ձևակերպումներով, կրկնվում է գրեթե բոլոր հանրային ելույթների ժամանակ։ Քաղաքապետի ելույթի տեսանյութերի տակ, անկախ բովանդակությունից, համայնքապետարանի աշխատակազմի և ՀՈԱԿ-ների աշխատակիցները համակարգված կերպով դնում են սրտիկներ և լայքեր։
Այս իրավիճակը, ինչպես ինքն է նշում, բնորոշ է ոչ միայն Հրազդանին, այլև Հայաստանի այլ քաղաքներին։
Ինքն ինքս լինելով Հրազդան քաղաքի բնակչի, ես որոշեցի հարցնել քաղաքապետին մի քանի հարց, որոնք, սակայն, մնացին անպատասխան։ Որպես հետևանք, ես կներկայացնեմ դրանք հանրությանը։
Պարոն Միքայելյան, 5 րոպե դադարեք լինել ՔՊ-ական և սթափ մտքով կարդացեք հետևյալ հարցերը։ Դուք հրազդանցիներին ասում եք, որ մենք խաղաղություն ենք բերել։ Ո՞ր խաղաղությանը պետք է տեր կանգնենք։ Օդում կախված խաղաղությանը, որը ՔՊ-ի վերընտրվելուց հետո կպայթի կա՛մ պատերազմով, կա՛մ 300,000 ադրբեջանցիների՝ Հայաստան ժամանելով, իսկ ամենավատագույն դեպքում՝ Հայաստանը կդառնա Թուրքիայի վիլայեթ, թե՞ այն խաղաղությանը, որը առաջին հերթին ենթադրում էր Բաքվի բանտերից մեր գերիների ազատ արձակում և Ադրբեջանի զինված ուժերի դուրս բերում Գեղարքունիքի, Սյունիքի և Վայոց Ձորի մարզերից։
Եվ քանի որ Դուք խոսում եք բանակից և անվտանգությունից, ես ունեմ հետևյալ հարցը. Արդյո՞ք անվտանգ են Հայաստանի սահմանները։ Կարո՞ղ եք հստակ կանգնել և ասել, որ հրազդանցիները կարող են հանգիստ քնել, իմանալով, որ մեր սահմանները անխափան են, իսկ հազարավոր ադրբեջանցիների՝ Հայաստանում վերաբնակեցումից հետո Դուք, և Ձեզ լայքեր ու սրտիկներ դնողները հանգիստ քնելու են։
