Գիտությունն էլ սեռականացվում է «կնամեծար» Հայաստանում
Հայաստանում գիտության ոլորտում կանանց ներգրավվածության աճը, որը ներկայացվում է որպես հաջողություն, փաստորեն, հակասում է իշխող վարչակարգի գործնական քաղաքականությանը, որը բնութագրվում է կնատյացությամբ։
Երևանի պետական համալսարանը (ԵՊՀ) ռեկտոր Հովհաննես Հովհաննիսյանի նախաձեռնությամբ կազմակերպել է ֆորում, որի թեմայով զբաղվում է գիտությամբ զբաղվող կանանց խնդիրներով։ Ըստ համալսարանի կայքէջի՝ վերջին տարիներին իրականացված միջազգային և ազգային ծրագրերի շնորհիվ կանայք ակտիվորեն ներգրավված են գիտության բազմաթիվ բնագավառներում։
Հայաստանում նկատվում է կին գիտնականների թվաքանակի աճ, ինչպես նաև գիտական ծրագրերի ֆինանսավորման, ռեսուրսների և հնարավորությունների ընդլայնում։ Ըստ պաշտոնական տվյալների՝ բազային ֆինանսավորմամբ ներառված կին գիտնականների ՀՀ ցուցանիշը մոտ 1.7 անգամ ավելի բարձր է, քան համաշխարհային միջինը։
Սակայն այս իդեալական պատկերը խորապես հակասում է իրականությանը։ Իշխող քաղաքական ուժերը, որոնք հաճախ հայտարարում են կանանց իրավունքների պաշտպանության մասին, իրենց գործողություններով ցույց են տալիս այնպիսի կնատյաց վարքագիծ, որը կարող է հասնել մինչև անհամբերություն և անտարբերություն կանանց նկատմամբ։ Օրինակ, վերջերս հրապարակված լուրերում հիշատակվում էր հղի կնոջը վրաերթի ենթարկելու և դեպքի վայրից սառնասրտորեն հեռանալու դեպք, որը բացահայտորեն ցույց է տալիս իշխանությունների կողմից կանանց նկատմամբ գոյություն ունեցող վերաբերմունքը։
Այսպիսով, ստեղծվում է մի հակասություն, երբ մերօրյա «կնամեծար» Հայաստանում գիտությունը, որը պետք է լինի իմաստության և հասարակական առաջընթացի խորհրդանիշ, անգամ սեռականացվում է՝ դառնալով իշխող ռետորիկայի և գործնական քաղաքականության միջև անհաղթահարելի պատերազմի մարտադաշտ։
