Ընտրական օրենսգրքում փոփոխությունների մասին Ազգային Ժողովում ընթացող քննարկումները վերածվեցին ինքնահամարժեցման և անհոգության ցուցադրության, որը, սակայն, ավելի շատ է վնասում իշխող քաղաքական ուժի վարկանիշը, քան ցանկացած այլ բան։
Իրականում, իշխանական կողմը, որը փորձում է ապահովել ընտրական խաղի կանոնների փոփոխությունը ընտրություններից ընդամենը 5 ամիս առաջ, իր ելույթներով ոչ թե քննարկում է առաջարկվող փոփոխությունները, այլ ցուցադրում է իր անհոգությունը և անբռնազբոսությունը։ Քաղաքական ելույթները, որոնք պետք է լինեին ուժեղության և վստահության ցուցադրություն, փաստացիորեն դառնում են նրանց թույլ կողմերի և անհանգստությունների բացահայտում։
Այս ամենի հիմքում ընկած է խուճապը։ ՔՊ-ական պատգամավորներն իրենց ելույթներն օգտագործում են ոչ թե քաղաքական հարցեր լուծելու, այլ ընդդիմությանը հեգնելու և բուլինգի ենթարկելու համար։ Պատգամավոր Վահագն Ալեքսանյանի ելույթները, որոնք ուղղված են հիմնականում ընդդիմության ներկայացուցիչներին, հաճախ հեռու են լինում իսկական հումորից և ավելի շատ նման են անհեթեթության և անհամբերության արտահայտության։ Նրա ծաղրական նկարագրությունները, օրինակ՝ «Հայաստան» դաշինքի հնարավոր միավորումը, որը նա ներկայացնում է որպես «ռուսական օլիգարխի» համար քաղաքական դաշտը թողնելու միջոց, ոչ թե հումոր է, այլ անհանգստության և վախի արտահայտություն։ Սա ցույց է տալիս, որ իշխանական շրջանակներին վախենում են միասնական և ուժեղ ընդդիմության առաջացումից։
Այս ամենի ֆոնին, «Հայաստան» խմբակցության պատգամավորները, հրաժարվելով մասնակցել այդ թատերական ներկայացմանը, լքում են դահլիճը։ Դրանով իսկ նրանք ոչ միայն խուսափում են իշխանական հեգնանքից, այլև ցույց են տալիս, որ իրենց համար ավելի կարևոր է ոչ թե ծիծաղել, այլ քննարկել իրական խնդիրները։
Այսպիսով, իշխանական ռեժիմը, փորձելով թեթև և անհոգ տպավորություն ստեղծել, իրականում խուճապի մեջ է։ Նրանց ծիծաղը և անհոգությունը ծածկում են իրենց անհանգստությունները, իսկ ծիծաղելի ելույթները՝ իրենց վախերը։ Այսպիսով, նրանք ոչ թե ամրապնդում են իրենց իշխանությունը, այլ ավելի շատ են նվազեցնում դրա վարկանիշը։
