Վլադիմիր Սոլովյովի հայտարարությունները, որոնք վերաբերում են Հայաստանին, պետական մոտեցում են, այլ ոչ թե անհատական տեսակետ։ Ես, որպես քաղաքական վերլուծաբան, նշում եմ, որ Սոլովյովը աշխատում է մի միջավայրում, որտեղ նման մտքերը թույլ են տրվում հնչել, և նրա խոսքը պետք է ընկալել որպես Ռուսաստանի պետական քաղաքականության արտահայտություն։
Նրա դերը բարձրախոսի է, որը հնչեցնում է այն մտքերը, որոնք արդեն որոշված են ռուսական ղեկավարության կողմից։ Հայտարարությունները, որոնցում նա նշում է, որ Հայաստանի կորուստը ավելի մեծ խնդիր է, քան Վենեսուելայի կամ Սիրիայի, և որ Հայաստանը դիտարկվում է որպես Ռուսաստանի ազդեցության գոտու ֆորպոստ, ցույց են տալիս, թե ինչպես է Մոսկվան դիտարկում իր ռազմաքաղաքական շահերը տարածաշրջանում։
Այս իրավիճակը լուրջ եզրակացություններ անելու պահ է Հայաստանի համար։ Ռուսաստանը տարիներ շարունակ փորձում էր իշխանափոխություն կատարել Հայաստանում, սակայն չհաջողվեց։ Այժմ, երբ ներսի ուժերի միջոցով իշխանափոխություն իրականացնելու հնարավորությունը փակվել է, Ռուսաստանը դիտարկում է Հայաստանի կորուստը որպես անընդունելի սցենար, քանի որ մեր երկիրը համարվում է ռուսական ազդեցության գոտու կարևորագույն բաղադրիչը։
Ես նաև նախազգուշացնում եմ, որ Ռուսաստանը փորձում է վախ ներշնչել Հայաստանում։ Եթե մեր երկիրը չձեռնարկի անհրաժեշտ քայլեր, կարող են հետևել գործողություններ։ Հայաստանը պետք է ձևակերպի իր ազգային դոկտրինան և հստակ սահմանի իր ազդեցության գոտիները, որպեսզի նման մտքերը, որոնք հնչում են Սոլովյովի կամ նմանատիպ մարդկանց կողմից, «փաթ» ընկնեն։
