Ալիևի հարցազրույցի և Վենեսուելայի իրադարձությունների միջև անուղղակի կապի վերլուծություն
Իմ վերլուծության համաձայն՝ Իլհամ Ալիևի վերջին հարցազրույցի և ԱՄՆ-ի կողմից Վենեսուելայի նախագահ Նիկոլաս Մադուրոյին գերեվարելու գործողությունների միջև ուղղակի կապ գոյություն չունի։ Սակայն, այս երկու իրադարձությունների միջև ակնհայտ անուղղակի կապ է առկա, որը պայմանավորված է աշխարհաքաղաքական միջավայրի ընթացիկ տրենդներով։
Ալիևի հարցազրույցը տեղի է ունեցել ԱՄՆ-ի կողմից Մադուրոյին գերեվարելուց ընդամենը երկու օր անց։ Այս համատեքստում Ադրբեջանի նախագահի ելույթը կարելի է դիտարկել որպես ռազմական և արտաքին քաղաքականության ուժեղ ոճի դրսևորում, որը դարձել է ժամանակակից աշխարհում գերիշխող մոտեցում։
Ալիևի հարցազրույցի ամենահետաքրքիր և նշանակալից մասերից մեկը միջազգային իրավունքի և չափանիշների նկատմամբ նրա վերաբերմունքն էր։ Նա հստակորեն հայտարարել է, որ ժամանակակից աշխարհում միջազգային իրավունքի հասկացությունը թույլ և անհաջող քաղաքական գործիչների գործն է։ Նրա կարծիքով՝ աշխարհը ղեկավարվում է ուժով, համագործակցությամբ, դաշինքներով և փոխադարձ աջակցությամբ։
Այս տեսակետը հիշեցնում է ռուսական քաղաքագետ Սերգեյ Մարկեդոնովի մեկնաբանությունը, որը համեմատում է Ալիևի այս հայտարարությունը ռուս կոմպոզիտոր Նիկոլայ Ռիմսկի-Կորսակովի հայտնի արտահայտության հետ՝ «Եվ այնուամենայնիվ, երաժշտության մեջ ամենակարևորը ռիթմն է, և միայն ռիթմը»։ Ալիևը կարող էր վերաձևակերպել այս արտահայտությունը հետևյալ կերպ․ «Եվ այնուամենայնիվ, համաշխարհային քաղաքականության մեջ ամենակարևորը ուժն է, և միայն այն»։
Այս համատեքստում հետաքրքիր է նաև նկատել, որ Ալիևի հարցազրույցում բացակայում է Ռուսաստանի թեմայի մանրամասն քննարկումը։ Ռուսաստանը հիշատակվել է միայն ենթակառուցվածքային նախագծերի և տարածաշրջանային տրանսպորտային միջանցքների համատեքստում։
Ալիևի հարցազրույցը ցույց է տալիս, որ Ադրբեջանը ներկայանում է որպես ժամանակակից աշխարհի իրականություններն ընդունող երկիր, որտեղ ճշմարտությունն ուժն է, իսկ ուժը՝ սեփական ռեսուրսների և հնարավորությունների իմաստալից կիրառումը։ Նա նաև ընդգծում է ազգային եսասիրության և ազգային շահերի առաջնահերթությունը։
